มีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ได้ส่งเมลล์ฉบับหนึ่งให้ฉัน 

" แค่อยากรู้...เธอยังไม่ลืมฉัน
          ภาพมิตรภาพแสนซื่อขณะที่พิกเล็ทเดินตามหมีพูห์ไปต้อยๆ   รอยเท้าคุ่เล็กๆย่ำไปบนหิมะเคียงข้างกับรอยเท้าของพูห์ไปตลอดทาง  เป็นความอบอุ่นในหัวใจที่ทั้งสองทิ้งเอาไว้เบื้อองหลัง
      ทั้งคู่คงเดินมาด้วยกันนานพอสมควรและคงไม่ได้คุยอะไรกันเลย  พิกเล็ทเลยต้อง "ขอเสียง" ด้วยการเรียกพูห์  เมื่อพูห์ขานรับและถามกลับว่ามีอะไรหรือพิกเล็ท  พิกเล็ทกลับเกาะมือพูห์ไว้ก่อนตอบว่า  "เปล่า ไม่มีอะไร แค่อยากมั่นใจว่าเดินมาด้วยกันเท่านั้นเอง"
      ภาพนี้ ถ้อยสนทนานี้เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง สังเกตไหมว่าพูห์เดินนำหน้า  ควรเป็นพูห์หรือเปล่าที่ "ขอเสียง" พิกเล็ทว่ายังเดินตามตัวเองมาหรือไม่
        นั่นหมายถึงว่าเป็นความกังวลในใจพิกเล็ทเองที่เกรงว่าพูห์จะลืมเพื่อนตัวเล็กๆอย่างเขา
      ในชีวิตเราทุกคนคงเคยผ่านพบมิตรภาพแสนดี  แต่มีกี่คนที่รักษามันไว้ได้คงมั่นไมหวั่นไหว  วันคืนแห่งชีวิตกลืนกินและฉุดดึงเรารุดไป  หันกลับมามอข้างหลังอีกทีอาจเศร้าใจหากพบว่าคนที่เราไว้ใจไม่มีใครเดนตามเรามาอีกแล้ว
ไม่อยากเดินข้างหน้าเพราะเกรงว่าฉันจะลืมเธอ
ไม่อยากตามหลังเช่นกัน  กลัวตามไม่ทัน  กลัวเธอทำฉันหล่นหาย
อยากให้เราเดินเคียงกันไปอย่างอุ่นใจมั่นใจ
ว่าตลอดการเดินทางชีวิตอันยาวไกล  เรายังมีกันและกันไปตลอดทาง  "

                      * * *            * * *
                    *         *      *         *
                  *              **              *
                  *                                *               
                   *            L.W.            *
                     *                          *                  
                       *                      *
                          *                *
                             *          *                         
                                *     *                   
                                   *     

      

                         มันเป็นเรื่องราวที่ดีมาก แต่ฉันสัมผัสได้ถึง ความไม่มั่นใจ ที่เค้ามี กลัวว่าใครสักคนจะลืมใครอีกคนไว้กลางทาง

                         สิ่งที่ฉันอยากจะบอกเค้าคือ การที่หมีพูห์ไม่ได้"ขอเสียง"พิกเล็ทว่ายังตามมารึปล่าว      นั่นไม่ได้เป็นเพราะหมีพูห์ลืมไปแล้วว่าพิกเล็ทอยู่ข้างหลัง     แต่เพราะตลอดทางที่ผ่านมาหมีพูห์ใช้เวลาทั้งหมดในการหาเส้นทางที่เพื่อนตัวเล็กของเค้าจะเดินได้ง่ายและปลอยภัยที่สุด     อีกทั้งตลอดการเดินทางที่ผ่านมาหมีพูห์ก็ฟังเสียงฝีเท้าของพิกเล็ทมาตลอดทาง    และมั่นใจว่าพิกเล็ทยังคงอยู่ข้างหลัง เ  ค้าเชื่อใจว่าเพื่อนของเขาจะยังคงเดินตามเค้ามา และเมื่อมีปัญหาเพื่อนตัวนั้นจะบอกเขาทันที ซึ่งเค้าก็พร้อมที่จะช่วยเสมอ เมื่อพิกเล็กต้องการ     แค่คำว่า"มีอะไรหรือพิกเล็ท" อาจจะไม่ได้สื่อความหมายมากมาย   แต่มันก็แทนความห่วงใยจากใจของเค้า   สิ่งที่หมึพูห์ทำอาจจะไม่ได้แสดงให้พิกเล็ทเห็นว่าเค้ายังคงใส่ใจเพื่อนตัวเล็กตัวนั้นอยู่เสมอ การแสดงออกของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางทีถ้าหมีพูห์หันมาขอเสียงพิกเล็ทอาจจะทำให้เค้าไม่ได้ดูทางให้ดีและพาพิกเล็ทลื่นล้ม สิ่งที่เค้าทำอยู่อาจจะเหมือนละเลยพิกเล็ทไป แต่จะมีกี่คนที่รู้ว่าความจริงในใจของหมีพูห์คืออะไร

เพราะหมีพูห์ตั้งใจที่จะพาพิกเล็ทไปด้วยกันตลอดไปต่างหากคือ เหตุผลที่เค้าไม่ได้ ขอเสียง พิกเล็ท

ขอให้รู้ว่าไม่สำคัญว่าเราจะเดินข้างกัน

หรือเธอจะเดินอยู่ข้างหน้า ฉันอยู่ข้างหลัง

หรือฉันอยู่ข้างหน้า เธออยู่ข้างหลัง

ได้โปรดจงมั่นใจว่าฉันจะไม่มีวันทิ้งเธอไว้กลางทาง และฉันมั่นใจว่าเธอก็จะไม่ทิ้งฉันเช่นกัน

เราจะเดินเคียงกันไปอย่างอุ่นใจมั่นใจ
ว่าตลอดการเดินทางชีวิตอันยาวไกล  เรายังมีกันและกันไปตลอดทาง 

                                                                                                                                                                                                                                                                              มากกว่าคำว่ารัก

                                                                                                                                                LW